Overlijden van de heer Raf Baert, oud-directeur KA De Zeswegen

Op 3 december laatstleden overleed oud-directeur Raf Baert. Hij was de eerste directeur van het koninklijk atheneum. Tweeëntwintig jaar lang gaf hij het beste van zichzelf om het atheneum in Waregem op de kaart te zetten, met succes.  Wij bieden de familie onze oprechte deelneming aan.

We laten hem hieronder even zelf aan het woord,  zoals genoteerd in “Het Verhaal, 50 jaar Rijks- en gemeenschapsonderwijs in Waregem”.

“Op 1 september 1961 werd de pre-technische afdeling van de Rijksmiddelbareschool, een autonome “Rijkstechnische school”, ondergebracht in de Molenstraat. Ik werd de eerste directeur.

… Ik werd in eerste instantie directeur-bouwpromotor. Muren afbreken, muren bijbouwen, elektrische leidingen vervangen en uitbreiden, plaveien, nieuw sanitair,…  Het was een werk van jaren en het werd een orgelpunt toen in 1982 de nieuwbouw met 4 verdiepingen in de Westerlaan kon worden betrokken…

Zoals het lot is van alle directeurs, was ik intussen ook financieel directeur, administratief directeur, directeur-autobusuitbater, directeur-feestleider voor bals en tentoonstellingen, directeur-keukenpiet en voor de tijd die overbleef ook nog directeur-pedagoog voor de begeleiding van leerkrachten, het introduceren van het VSO en het VBSO, het leiden van klassenraden en andere vergaderingen: organiseren, delegeren, inspecteren, controleren, corrigeren, activeren,.. Bij wijlen ook directeur-vrederechter bij conflicten met leerlingen, personeel, ouders. Rustend (?) directeur tijdens vergaderingen van Vriendenkring, oudercomité. Gelukkig kon ik rekenen op een team van goede medewerkers waardoor het mogelijk was goede resultaten te bereiken op elk vlak…

De jarenlange dagelijkse sleur werd dan toch nu en dan onderbroken door een bijzondere gebeurtenis. Bij de start waren er uitsluitend jongens als leerlingen en de leerkrachten waren ook uitsluitend mannen. Op 1 september 1969 verscheen het eerste vrouwelijke personeelslid en op 1 september 1972 kwamen met het VSO de eerste meisjes-leerlingen. Dit waren evenementen die opleving meebrachten maar ook wel enige moeilijkheden…

Toen ik op 1 september 1983 met pensioen ging en mijn 22-jarige loopbaan als directeur overschouwde, had ik toch wel een zekere voldoening. De school was op elk gebied uitgegroeid tot een zekere status. Het was dan ook met een gerust geweten dat ik afscheid kon nemen.”